З'яўленне Шры Экадашы

Гэты артыкул быў напісаны ў 1956 годзе Шры Набінам Чандрам Чакраварці – вучнем Шрылы Бхакцісідханты Сарасваці Тхакура. Пераклад зроблены В’яннатам дасам Брахмачары. Артыкул утрымвае выклад чатырнаццатай часткі «Падма-пураны» (падзел «Крыя сагарасара»).

 

Зьяўленьне Шры Экадашы

Аднойчы вялікі мудрэц Джайміні Рышы сказаў свайму духоўнаму настаўніку В’ясадэву: «О Гурудэў! У мінулым па сваёй беспадстаўнай літасці ты апісаў мне славу Гангі, узвялічыў вялікія даброты, што здабываюцца дзякуючы пакланенню Госпаду Вішну, ахвяраванню зерня і вады ў выглядзе міласціны, а таксама веліч, якую набывае чалавек, калі п’е ваду, якой былі абмыты стопы брахмана. Лепшы сярод мудрацоў, Шры Гурудэў! Зараз з вялікім натхненнем я прагну пачуць гісторыю з’яўлення Экадашы і пра тыя даброты, якія атрымлівае чалавек, посцячы ў гэты святы дзень, у Экадашы».

Шрыла В’ясадэва, пачуўшы гэту просьбу Джайміні Рышы, перапоўніўся асалоды і адказаў: «Святы брахман Джайміні, плады выканання Экадашы могуць быць дасканала апісаны толькі Вярхоўным Госпадам Нараянам, бо ва ўсёй поўнасці апісаць іх здольны толькі Ён. У адказ на тваё пытанне я дам табе толькі вельмі кароткае апісанне:

На пачатку стварэння гэтага матэрыяльнага свету Вярхоўны Госпад ствараў рухомыя і нерухомыя жывыя істоты. Адначасна з гэтым, для таго, каб караць людзей за неразумнае выкарыстанне дадзенай ім свабоды, Ён стварыў асобу, чыя форма была ўвасабленнем граху, і даў ёй імя Папа-пуруша. Розныя часткі цела Папа-пурушы – увасабленні самых агідных відаў грэшнай дзейнасці:

 

ягоная галава – створана з граху забойства брахмана (святара);

ягоныя вочы – паходзяць ад граху ап’янення;

страўнік – забойства родных людзей (маці, бацькі, сына, дачкі);

ягоны рот – крадзеж золата;

пупок – забойства падапечных;

вушы – незаконны сэкс з жонкай гуру;

талія – услаўленне сябе;

нос – забойства сваёй жонкі;

сьцёгны – абразы гуру;

рукі – забойства каровы;

геніталіі – продаж сваёй дачкі;

шыя – крадзеж назапашаных багаццяў;

ягадзіцы – разгалошванне таямніцаў;

грудзі – увасабленне граху аборту;

стопы – забойства ўласнага бацькі;

рэбры – інтымныя адносіны з чужой жонкай;

валасы – іншыя меней значныя грахі.

Так Госпад стварыў жудасную істоту, якая ўвасабляе ўсе грэшныя падзенні і заганы. Ейнае цела было чорнага колеру, вочы – жоўтыя. Яна прыносіць невыказныя пакуты грэшным істотам.

Вярхоўная Асоба Бога, Госпад Вішну, убачыўшы гэтае ўвасабленне граху, падумаў так: «Я крыніца шчасця і няшчасця для жывых істотаў. Я іхны валадар. Я стварыў гэту асобу, якая прыносіць няшчасці ўсім бязбожным, хлуслівым і грэшным істотам, каб праз пакуты даць грэшнікам ачышчэнне і паказаць правільны шлях духоўнага дасканалення. Зараз Я павінен стварыць каго-небудзь, хто будзе кантраляваць дзеянні Папа-пурушы». Так быў створаны бог смерці, названы Ямараджам, і дадзеныя яму ў падначаленне розныя пякельныя планетарныя сістэмы. «Тыя жывыя істоты, – падумаў Госпад, – якія вельмі грэшныя і па ўласнай волі парушаюць прадпісаныя Мной абавязкі, пасля фізічнай смерці будуць адасланыя да Ямараджы. Ён адпраўляе грэшнікаў на пакуты да Папа-пурушы ў розныя вобласці пекла, якія адпавядаюць учыненым грахам. Так будзе выконвацца асноўны закон матэрыяльнага свету – закон справядлівасці».

 

Так быў створаны бог сьмерці, названы Ямараджам, і дадзеныя яму ў падначаленьне розныя пякельныя плянэтарныя сыстэмы.

Уладкаваўшы ўсё падобным чынам, Вярхоўны Госпад на Гаруду адправіўся ў абіцель Ямараджы. Калі Госпад Вішну наблізіўся да Ямараджы, той неадкладна абмыў Ягоныя стопы, падрыхтаваў выкшталцоныя паднашэнні і прапанаваў залаты трон для сядзення.

Раптам Госпад пачуў вельмі гучны жахлівы крык, што даносіўся з поўдня. Госпад спытаўся ў Ямараджа: «Хто выдае такія жудасныя гучныя крыкі?!»

Ямарадж адказаў: «О Госпад, розныя жывыя істоты з зямных планетарных сістэмаў у выніку сваёй грэшнай дзейнасці ўпалі ў гэтыя вобласці пекла. З-за сваіх благіх учынкаў у мінулым яны адчуваюць жудасныя пакуты цяпер. Гэтыя невыносныя ўмовы прымушаюць іх страшна мучыцца і крычаць».

Пачуўшы гэта, Вярхоўны Госпад адправіўся на поўдзень. Калі насельнікі пекла ўбачылі, Хто прыйшоў, яны пачалі крычаць яшчэ гучней. Сэрца Госпада напоўнілася вялікім спачуваннем. Ён падумаў: «Я стварыў усіх гэтых істотаў, матэрыяльны свет і ягоныя законы, заснаваныя на ўсеагульнай справядлівасці. Зараз гэтыя грэшнікі жудасна пакутуюць цягам прызначанага за іх грахі часу».

В’ясадэва працягваў: «Джайміні, толькі паслухай пра тое, што Вярхоўны Госпад зрабіў далей. Пасля таго, як усяміласцівы Госпад падумаў пра ўсё гэта, Ён раптам праявіў Сваю асабістую форму Боскасці – Шры Экадашы, якой ёсць адзінаццаты дзень пасля маладзіка і адзінаццаты дзень пасля поўні.

Атрымаўшы такую міласць, грэшныя жывыя істоты пачалі выконваць прадпісаны зарок Экадашы. У выніку яны вельмі хутка духоўна ачышчаліся і ўзвышаліся да духоўнай абіцелі – Вайкунтхі. Дзіцё маё, Джайміні, вялікі дзень Экадашы – праяўленая форма Вярхоўнага Госпада Вішну і Звышдушы, якая знаходзіцца ў сэрцах усіх жывых істотаў. Выкананне Шры Экадашы лічыцца найвышэйшай набожнай дзейнасцю і лепшым сярод усіх зарокаў.

Пасля з’яўлення Шры Экадашы асоба, што ўвасабляе ўсю грэшную дзейнасць, паступова ўсвядоміла на сабе ягоны ўплыў. З пакорлівым сэрцам Папа-пуруша наблізіўся да Госпада Вішну і пачаў узносіць шматлікія малітвы, якія задаволілі Госпада. Потым Папа-пуруша папрасіў даць яму багаславенне. «Якое багаславенне ты хочаш?» – спытаў Госпад. Папа-пуруша адказаў: «Я быў створаны Табой і праз мяне Ты задумаў прычыняць пакуты тым жывым істотам, якія вельмі грэшныя. Але цяпер, дзякуючы ўплыву Шры Экадашы, я амаль зрынуты. О Госпад, пасля маёй смерці ўсе Твае неад’емныя часцінкі, якія прынялі матэрыяльныя целы, вызваляцца і вернуцца ў духоўны свет Вайкунтхі. Калі такое вызваленне ўсіх жывых істотаў адбудзецца, тады хто будзе падыгрываць Тваёй дзейнасці ў матэрыяльным свеце? Не застанецца нікога, хто будзе браць удзел у Тваіх гульнях на зямных планетарных сістэмах! Госпад Вішну, калі Ты хочаш, каб гэтыя гульні працягваліся, то, калі ласка, выратуй мяне ад Экадашы. Вынікі ніякай іншай набожнай дзейнасці ня здольныя ўтаймаваць мяне. Ніхто, апроч Экадашы, які ёсць Тваёй асабістай праяўленай формай, ня можа перашкодзіць мне. Ад страху перад Шры Экадашы я ратаваўся ўцёкамі і прымаў прыстанак сярод людзей, жывёлаў, насякомых, у гор, дрэваў, рухомых і нерухомых жывых істотаў, у рэках, акіянах, лясах, на райскіх, зямных і пякельных планетарных сістэмах, у жыхароў неба і гандхарваў. Я не магу знайсці сабе месца, дзе б я быў вольны ад страху перад Шры Экадашы! Дарагі Госпад, я – Тваё стварэнне, таму, калі ласка, пакажы мне месца, дзе я мог бы жыць бяз страху».

Потым В’ясадэва сказаў Джайміні: «Прамовячы гэта, Папа-пуруша прыпаў да стопаў Вярхоўнага Госпада і стаў галасіць. Назіраючы за ім з усмешкай, Госпад Вішну сказаў: «Папа-пуруша, устань, не смуткуй больш. Паслухай, у дзень Экадашы, які ёсць багаславеннем для ўсіх жывых істотаў трох светаў, ты можаш прыняць прыстанак у ежы, згатаванай са збожжавых. Цяпер больш няма прычыны тваім турботам».

Таму тыя, хто настроеныя сур’ёзна ісці верным шляхам і знайсці канчатковую духоўную выгоду, ніколі не павінны ўжываць у дзень Экадашы ў ежу прадукты, якія утрымліваюць збожжавыя. Паводле ўказанняў Госпада Вішну любы від граху, які можна знайсці ў матэрыяльным свеце, уваходзіць у той час у збожжавыя. Кожны, хто выконвае Экадашы, вызваляецца ад усіх грахоў і ніколі не трапляе ў пекла. Калі ж чалавек, знаходзячыся ў ілюзіі, недасведчанасці, ці з-за сваёй ганарыстасці не трымае Экадашы, то ён – найвялікі грэшнік, нягледзячы на здзяйсненне ім розай дабрачыннай дзейнасці. З кожным праглынутым кавалкам збожжавых у Экадашы, які з’ядае жыхар адной з зямных планетаў, набываецца эфект забойства мільёнаў брахманаў. Паўтараю я голасна зноў і зноў:

 

«У Экадашы ня ешце збожжавых! Ня ешце збожжавых! Ня ешце збожжавых!»

Незалежна ад варны (чатыры прафесійныя класы людзей: брахманы – святары; кшатрыі – ваяры, уладнікі; вайш’і – гандляры; шудры – працоўныя) і ашрама (чатыры духоўныя этапы ў жыцці чалавека) кожны павінен выконваць Экадашы-врату. Кожны чалавек, робячы так, зможа дасягнуць прызначэння варны і ашрама, да якіх ён у наш час належыць.

Выконваючы Экадашы, нават калі гэта адбылося ў выніку падману ці выпадкова, усе грахі чалавека знішчаюцца, і ён вельмі лёгка дасягае найвышэйшай мэты, найвышэйшай духоўнай абіцелі – Вайкунтхі».

Падрыхтаваў Садху-бхушана дас, студзень 2023
Навігацыя: